Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

Decennia lang gold het als een tegeltjeswijsheid. Een gebalanceerde beleggingsportefeuille bestaat voor 60% uit aandelen en voor 40% uit staatsobligaties. De aandelen leveren de winst en de obligaties de stabiliteit. Voor Amerikaanse beleggers leverde dat sinds 1980 een gemiddelde groei op van 10,2%.

Volgens een groeiende groep beleggers is dat rendement nu onbereikbaar geworden. Aandelen zijn eenvoudig weg te duur. De forward P/E van de S&P 500 staat op 21,7x tegen een gemiddelde van 15,4x over de afgelopen 20 jaar.

Staatsobligaties zijn niet alleen duur, maar ook nog eens erg

risicovol. De yield is zo laag, dat de geringste verandering grote gevolgen kan hebben. Mocht de inflatie en dus ook de rente gaan stijgen, dan zijn de verliezen niet te overzien.

Het is dus zoeken naar alternatieven, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Onroerend goed en Infrastructuur kunnen misschien de rol van de obligatie overnemen. Bedrijfsobligatie komen minder in aanmerking nu veel bedrijven hun kredietwaardigheid zien verminderen door de crisis.

Misschien minder large-cap aandelen en meer value en smallcaps? Wie het weet, mag het zeggen! Bij de huidige waarderingen neemt de noodzaak voor volwaardige alternatieven toe. Zo niet dan wordt het genoegen nemen met bescheiden rendement.

Dit bericht delen
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *