Doordat spaarrekeningen, levensverzekeringen en dergelijke geen inkomen meer genereren, trekken steeds meer investeerders naar de beurs. Maar daar kunnen ze in veel valstrikken vallen. We laten zien welke fouten u absoluut moet vermijden.

Fout 1: gebrek aan spreiding

Een van de belangrijkste beursregels is: leg nooit al je eieren in één mand . Maar dat is precies wat veel beleggers doen: Nederlanders vertrouwen bijvoorbeeld onevenredig vaak op de binnenlandse referentie-index AEX en lopen zo investeringskansen in andere landen mis. Deze “home bias” , zoals dat in vakjargon wordt genoemd, leidt vaak tot een lager rendement .

Fout 2: de extra kosten onderschatten

Nog een belangrijke wijsheid op de markt: heen en weer maakt zakken leeg.  Als u uw portefeuille keer op keer probeert te optimaliseren en voortdurend aandelen of fondsen koopt of verkoopt, bereikt u precies het tegenovergestelde. Omdat elke transactie kosten met zich meebrengt . Zowel hun absolute waarde als hun schadelijke effect op het rendement op de lange termijn worden vaak onderschat.

Fout 3: zet in op trending aandelen

Veel particuliere beleggers proberen de huidige trends te volgen . Maar dat lukt in de praktijk zelden. De juiste timing is vaak een kwestie van geluk. Als je te vaak in- en uitstapt om te profiteren van de heersende trend, loop je het risico de beste dagen op de aandelenmarkt te missen.

Bovenal bepaalt de samenstelling van veilige en veelbelovende investeringen over succes en mislukking. Deze samenstelling wordt ook wel assetallocatie genoemd.

Fout 4: Rendementen uit het verleden…

Veel particuliere investeerders denken ten onrechte dat inkomsten uit het verleden een verstandig selectiecriterium zijn. De econoom en investeringsadviseur Gerd Kommer waarschuwt echter: “Historische rendementen hebben praktisch geen voorspelde waarde voor toekomstige rendementen.” Het is dus zinloos of zelfs schadelijk om er achteraf in te investeren.

Fout 5: De verliezer uitzitten

Investeerders hebben de neiging winnaars te verkopen en verliezers te houden . Financiële experts noemen dit het ‘dispositie-effect’, dat vooral optreedt bij investeringen in aandelen. Nobelprijswinnaar in de economie Daniel Kahneman en zijn collega Amos Tversky verklaarden dit al in de jaren zeventig door het feit dat investeerders dreigende verliezen ongeveer twee keer zo hoog inschatten als even hoge winsten. Daarbij verliezen ze uit het oog dat ze uiteindelijk alleen verlieslaters in hun portefeuille hebben als ze ooit alleen winnende papieren verkopen.

Maar: er kunnen ook goede redenen zijn om geen afscheid te nemen van verliezers. Bijvoorbeeld wanneer ze in het rood staan ​​omdat de aandelenmarkten het over het algemeen slecht doen. “De ervaring leert dat in dit geval holdings meestal de betere oplossing is – vooral omdat de ervaring leert dat particuliere investeerders vaak op de slechtst mogelijke momenten handelen”, aldus Stiftung Warentest. Dat bleek uit de financiële crisis , waarin velen nerveus werden en tegen de laagste prijzen verkochten.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *