skip to Main Content

Het is weer voorbij die mooie zomer

De storm die met windkracht zeven vrijdag over ons en heel  West Europa heerste  ging samen met regen, regen en nog eens regen. Mijn humeur zakte evenredig met de lage temperatuur.  Juist voor het scheiden van de markt, ik lag namelijk verstopt onder mijn warme dekbedje, zag ik mijzelf als jochie van zestien met een brommertje en een tas vol kranten ergens beginjaren 70 in soortgelijk weer om  5.30 uur  ’s morgens met de elementen worstelen. Het enige droge deel van mijn toen nog goddelijke body was mijn hoofd, beschermd door een integraal  helm.  Mijn doorweekte kleding, de regen, de wind, het deerde mij in het geheel niet.  Ik vond het zelfs wel een uitdaging. Hoe anders sta ik heden ten dage in het leven.  Waarschijnlijk lees en kijk ik teveel naar het nieuws.

De metafoor van het noodweer kan ik met gemak toepassen op  ons huidig welzijn. Ben ik dan nu al murw gebeukt?  Winstwaarschuwingen overspoelen sinds kort onze markten. Analisten zagen ze niet of nauwelijks hoorbaar aankomen .  Vandaag de dag staan echt in de schijnwerpers de doorgeslagen politici in de US en Europa.  Een stel ontzettend  opportunistische klunzen speelt  ongebreideld met het welvaartsniveau  van onze vrije wereld.  Natuurlijk,  het verschil tussen arm en rijk beheerst  al eeuwen  de verhoudingen.  Waren wij eerst nog bondgenoten en elkaars belangrijkste handelspartners, thans zijn wij elkaars genadeloze concurrenten en dat wordt waarschijnlijk nog veel vervelender.

Het schaakspel der grootmachten is een doorlopend  proces.  Één Europese politieke spreekbuis wil  maar niet vlotten. Een van de gevolgen:  de indexen van de Europese beurzen scheren weer eens  langs de rand van de afgrond. Het kan onze beleidsmakers kennelijk niet veel schelen.  Het pokerspel van die Duitse mevrouw en haar mannen wordt tot een kunst  verheven en tot het allerlaatste moment doorgespeeld. Net als bij Obama en zijn republikeinse opponenten.  De fel bekritiseerde Amerikaanse ratingbureaus profileren zich tegenwoordig ook graag in het beoordelen van landen.

Zij doen hun werk snoeihard maar niet altijd even objectief. De thuismarkt ligt hen waarschijnlijk nader aan het hart dan concurrerende contingenten.  Logisch dat onze Jagerman roept om een Europese tegenhanger of beter nog het  IMF,  bij uitstek het orgaan om een juist oordeel te vellen over onze kredietwaardigheid.

Als spaarder,  belegger en belastingbetaler  ben je er mooi klaar mee.  Langer doorwerken om je premie inleg te vergroten en je pensioenuitkering  te bekorten, verplicht pensioenpremies afdragen die vervolgens bij kostenslurpende instanties terechtkomen  die niet kunnen garanderen dat  tenminste de gespaarde premies als pensioen kunnen worden uitbetaald, zorgpremies verplichten  en vervolgens het pakket geraffineerd uitkleden.  Door de sterke toename van flex-arbeid zijn er veel  ZZPers  en kleine zelfstandigen bijgekomen,  aan een pensioenvoorziening zijn ze om verschillende redenen nog niet toegekomen.

Doorwerken maar, zolang je kan.  Zevenenzestig, achtenzestig, negenenzestig, zeventig, wat maakt het uit als je je goed voelt.  Met een tonnetje of drie spaargeld  (natuurlijk beheerd door een goede vermogensbeheerder), je aoweetje  en als slagroom op het toetje misschien nog wat spaargeld uit je eigen huis, wanneer  je er tenminste in slaagt om het  te verkopen, kom je die laatste vijftien jaartjes statistisch gezien wel door. En als het onverhoopt toch op is?   Dan maar een ritje op de brommer in de stromende regen zonder helm in een dun truitje. Een welgevallige, noodlottige longontsteking zorgt wellicht  voor een redelijk einde van de pensioenzorgen.

Frank Oosthoek
Raad van Advies Helliot Vermogensbeheer

DIT VINDT U MISSCHIEN OOK INTERESSANT

Recente reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *



Hoe kunnen we u helpen ?

Recente Artikelen

Abonneer u om updates te ontvangen!

Archieven


Back To Top
×Close search
Zoeken
LAAT ME U HELPEN