skip to Main Content

Een verloren strijd

Het lenen op de pof door de overheden en centrale banken is volledig uit de hand gelopen. Sinds 2008 is de wereldschuld met 40% gestegen tot $200 biljoen. Door deze torenhoge schulden is het kapitalistische systeem volledig vastgelopen. Kapitaal dat voorheen aangewend kon worden voor economische groei moet nu voor een groot deel worden gebruikt om schulden te herfinancieren.

Een blik op deze grafiek waarin het koersverloop van de Fed funds grafisch is weergegeven, geeft aan dat er iets goed mis is. Al 6 jaar noteert de rente op 0% en de Amerikaanse economie hangt nog steeds aan de zuurstofflessen gevuld met versgeprinte Dollars.

De Amerikaanse BNP-cijfers over het 1e kwartaal lieten een daling zien van 0,70%. Uiteraard werd dat in de media met gejuich uitgemeten want de verwachting was een daling van -0,90%. Vrijwel niemand hoorde je erover dat het BNP gecorrigeerd voor voorraden -2,60% bedroeg. Natuurlijk werd zoals altijd de schuld gegeven aan de koude winter, stakingen en seizoenspatronen. Volgende kwartalen zullen flinke groei laten zien, aldus de media, in de buurt van de lange termijn groei van +2,50%. Kijken we echter naar de gemiddelde groei van het BNP vanaf het 4e kwartaal 2007 dan is de groei op jaarbasis slechts 1%.

Duizelingwekkende schuld

De overheidsschuld van de VS bedraagt bijna $18 biljoen dat is astronomisch veel. Maar als we nog iets dieper duiken in deze problematiek dan zijn de schulden vele malen groter. Naast de overheidsschulden zijn er ook o.a. studenten- en autoleningen en hypotheken. Tellen we deze allemaal op dan komen we op het duizelingwekkende totaal van $59 biljoen. De totale schuld in de VS bedraagt hiermee 333% van het BNP. Amerika is net zo failliet als de Grieken maar kan dankzij de US Dollar als reservemunt bij de gratie van een grammetje vertrouwen, een paar ons propaganda en een pond masseren van economische cijfers de schone schijn hoog houden.

Babyboomers

Maar er is nog een ander groot structureel probleem. De babyboomers, de generatie geboren tussen 1946 en 1964, naderen de pensioengerechtigde leeftijd. Onderzoeken hebben aangetoond dat rond de 46 jaar iemand de top van de consumptieladder bereikt. Daarna dalen de consumptie-uitgaven fors. In Duitsland is 20% van de bevolking ouder dan 65jaar en stijgt verder. In Japan is nu al 25% van de bevolking gepensioneerd. De komende decennia komen er steeds minder jonge werknemers die de economie draaiende kunnen houden door flink te consumeren en tegelijkertijd de pensioenen te betalen voor de toenemende 65plussers. Kortom, de centrale banken vechten een verloren strijd.

De lage rente heeft er de afgelopen jaren voor gezorgd dat de spaarcenten en pensioenen van de meeste ouderen al deels in rook zijn op gegaan. Eventuele beleggingen in effecten zullen worden afgebouwd. De financiële markten houden dankzij het zogenaamde welvaartseffect het monetaire systeem nog in een wankel evenwicht maar de verkoopdruk van ouderen zal de komende decennia toenemen.

Meten met twee maten

Griekenland blijft de gemoederen bezig houden maar dit is gewoon een afleidingsmanoeuvre (zie ook hier) om de wereldproblemen te verdoezelen. Waarom lossen de wereldleiders dit Griekse probleem niet op met een flinke zak geld? De wereldschuld is in 8 jaar gestegen met $60 biljoen, dus we hoeven niet te kijken op een biljoentje meer of minder. De overheden redden hun nationale banken met bakken vol geld en gooien geld over de balk om de economie op peil te houden maar laten het arme Griekenland aan hun lot over. Bij het redden van de banken was er geen sprake van een schuldvraag maar Griekenland wordt volledig verantwoordelijk gehouden voor wanbeleid. Blijkbaar wordt vergeten dat Goldman Sachs aan de wieg stond van de Griekse financiële puinhoop. Het is toch wel heel wrang dat nu ex-Goldman Sachs Draghi het lot van Griekenland in handen heeft.

Waarom wordt Griekenland, nota bene de bakermat van de democratie, tot het bot vernederd in plaats van een reddingsplan te starten om zo de wereld veilig en stabiel te houden? De situatie in Griekenland kan een kettingreactie van gevaarlijke ontwikkelingen activeren. De EU versplintert, de euro klapt, de NATO brokkelt af en toenemende spanningen tussen het Westen en Rusland als Griekenland een bondgenoot wordt van Poetin. Aan de andere kant is het misschien juist ook de bedoeling van vooral de Amerikaanse politici en hun bankvriendjes om de stabiliteit te ondermijnen of een oorlog uit te lokken om zo de economie een ‘impuls’ te geven en hun positie als wereldleiders veilig te stellen.

Jan van Gemeren
www.gannanalist.com

Een verwijzing voor de titelfoto van Simon Cunningham: https://flic.kr/p/ir6AyP

DIT VINDT U MISSCHIEN OOK INTERESSANT
Dit bericht heeft 3 reacties
  1. Kijk, dit is nou weer zo’n kromme redenering. De zin van het leven is moraliteit. Verder heeft het leven geen enkele zin. Dat de banken gered zijn is gewoon foute boel geweest. Daarmee hebben we onszelf verraden. Geld stinkt niet? Nou, het kan enorm stinken. Omdat we de banken gered hebben, hoeven Griekenland nog niet te redden. Dat zou de zaak alleen maar erger maken. Alle houvast in de wereld gaat dan verloren. Is er nog iemand die voor oprechtheid en eerlijkheid staat? Of is het één grote corrupte bende?

  2. Geloof dat hier twee dingen door elkaar lopen, ten eerste wereldwijde schuld, en ten tweede het debacle Griekenland. Hoewel het in éen artikel aan elkaar verweven is heeft het niets met elkaar te maken, buiten misschien het feit om dat de geldpot niet klaar staat maar dat heeft dan weer de reden wereldwijde schuld en gevolgen..
    De strijd zal nog wel even doorgaan, terwijl toch al duidelijk is wie verloren heeft, centrale banken. Tegen beter weten in zullen ze de strijd blijven aangaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *



Hoe kunnen we u helpen ?

Recente Artikelen

Abonneer u om updates te ontvangen!

Archieven


Back To Top
×Close search
Zoeken
LAAT ME U HELPEN