De Kritische Vraag: De inflatie is al lang verslagen, maar in Frankfurt doen ze alsof het spook nog steeds rondwaart. Terwijl de economie schreeuwt om lucht, verschuilt Lagarde zich achter “notulen” en “afwachtende houdingen”. Is dit wijs beleid, of is de ECB simpelweg verlamd door angst voor wat er in Washington gebeurt?
⏱️ De Analyse in 30 Seconden
- 🎓 Bron: Michael Krautzberger (AllianzGI).
- ⚠️ Realiteit: Inflatie is al ónder de 2%, maar de rente blijft op slot.
- 📉 Pijn: De ECB kijkt naar de VS in plaats van naar de eigen Europese ondernemer.
- 💡 Conclusie: We worden gegijzeld door een ‘preventieve’ angst. Pas in maart durft men mogelijk te bewegen.
Verlamming in Frankfurt
De ECB heeft het stuur losgelaten en hoopt dat de auto zelf de bocht om gaat. Michael Krautzberger van AllianzGI bevestigt wat we al vreesden: de drempel voor een renteverlaging wordt kunstmatig hoog gehouden. Terwijl de inflatie in december al onder de doelstelling van 2% dook — sneller dan de duurbetaalde economen in Frankfurt hadden voorspeld — blijft de rente ongewijzigd. Waarom? Niet omdat de data dat zegt, maar omdat de ECB bang is voor de geopolitieke schaduw van de VS. Men durft pas te bewegen als het kalf al lang verdronken is.
De mythe van de sterke Euro
De sterke Euro wordt gepresenteerd als winst, maar het is een verborgen belasting. Een stijgende euro ten opzichte van de dollar drukt de inflatie verder omlaag. Dat klinkt leuk, maar voor de Europese exportmotor is het de genadeslag. De ECB kijkt toe hoe het ondernemersvertrouwen afbrokkelt en noemt dat dan een “wisselend beeld”. In werkelijkheid wordt de Europese economie geofferd op het altaar van bureaucratische voorzichtigheid.
Wachten op de ‘Insurance Cut’
Maart wordt nu verkocht als de grote verlossing, maar het is een doekje voor het bloeden. AllianzGI spreekt over een ‘preventieve’ verlaging in maart. De term “preventief” is hier lachwekkend: de inflatie is al weg, de groei hapert al maanden. Het is geen preventie, het is achter de feiten aanlopen. Voor beleggers betekent dit dat we nog maandenlang vastzitten in een markt die snakt naar een vonk, terwijl de brandblussers in Frankfurt op scherp staan.
Bron: AllianzGI / Analyse De Kritische Belegger
Conclusie
Laat u niet sussen door de kalme woorden van Lagarde. De ECB is de grip op de realiteit kwijt en laat zich leiden door angst voor het Amerikaans beleid. Wij blijven extreem voorzichtig met Europese financials die afhankelijk zijn van deze rente-pauze en zoeken ons rendement elders.
Wilt u weten welke aandelen wél profiteren van deze stilstand?